تاریخچه پنیر؛ از دامداری‌های باستان تا پیتزای امروزی

پنیر یکی از قدیمی‌ترین مواد غذایی ساخته‌شده توسط انسان است؛ محصولی که به‌احتمال زیاد نه با برنامه‌ریزی، بلکه بر اثر یک اتفاق ساده متولد شد. زمانی که انسان‌های اولیه شیر دام را در مشک‌هایی از پوست حیوانات نگهداری می‌کردند، آنزیم‌های طبیعی موجود در پوست باعث لخته‌شدن شیر می‌شد. نتیجه، ماده‌ای مغذی، ماندگارتر از شیر و قابل‌حمل بود؛ چیزی که امروز آن را پنیر می‌نامیم. شواهد باستان‌شناسی نشان می‌دهد تولید پنیر دست‌کم به هفت هزار سال پیش بازمی‌گردد. تمدن‌هایی مانند سومر، مصر، یونان و روم باستان نه‌تنها پنیر مصرف می‌کردند، بلکه روش‌های متفاوتی برای تولید، نمک‌سودکردن و نگهداری آن توسعه دادند. به‌تدریج، پنیر از یک ماده غذایی ساده به بخشی از فرهنگ غذایی ملت‌ها تبدیل شد. تولد پنیرهای کش‌دار و مسیر رسیدن به پنیر پیتزا با پیشرفت دانش دامداری و لبنیات در اروپا، به‌ویژه در ایتالیا، پنیرهایی با بافت نرم‌تر و قابلیت ذوب‌شدن بهتر شکل گرفتند. پنیر موزارلا یکی از مهم‌ترین نتایج این مسیر بود؛ پنیری که ابتدا از شیر بوفالو تهیه می‌شد و به‌دلیل بافت لطیف و کشسان خود، به‌سرعت محبوب شد. همزمان با شکل‌گیری پیتزا به‌عنوان غذایی مردمی در ناپل، موزارلا به انتخاب اصلی روی نان پیتزا تبدیل شد. ذوب یکنواخت، طعم ملایم و کش‌آمدن طبیعی پنیر هنگام پخت، پیتزا را از یک نان ساده به غذایی جهانی تبدیل کرد. پنیر پیتزا در دنیای مدرن با صنعتی‌شدن تولید مواد غذایی، مفهوم «پنیر پیتزا» فراتر از موزارلای سنتی رفت. امروزه پنیر پیتزا معمولاً ترکیبی مهندسی‌شده از چند نوع پنیر است که برای ذوب کنترل‌شده، کشسانی پایدار و طعمی متعادل طراحی می‌شود. هدف، تولید پنیری است که در دمای فر پخش نشود، نسوزد و رفتار قابل پیش‌بینی داشته باشد. چرا دانستن این تاریخ برای جلفا فودز مهم است؟ وقتی درباره تاریخ پنیر صحبت می‌کنیم، در واقع از یک مسیر چند هزار ساله آزمون‌وخطا حرف می‌زنیم؛ مسیری که امروز به استانداردهای دقیق تولید پنیر پیتزا رسیده است. در جلفا فودز، پنیر فقط یک محصول صنعتی نیست، بلکه ادامه‌ی همین مسیر تاریخی با ابزار دقیق‌تر، فرمولاسیون حساب‌شده و کنترل کیفی سخت‌گیرانه‌تر است. دانشی که نسل‌به‌نسل شکل گرفته، امروز با استانداردهای مدرن ترکیب شده تا تجربه‌ای یکنواخت و قابل اعتماد ارائه دهد.